Odkryj nowe możliwości

Dieta to kluczowy aspekt naszego życia, który nie tylko pozwala kontrolować masę ciała, czy redukować ryzyko wystąpienia chorób związanych z układem pokarmowym, ale warunkuje także przebieg niemal wszystkich procesów fizjologicznych zachodzących w naszym organizmie. Nie jest więc zaskoczeniem, że spożywany przez nas pokarm ma diametralne znaczenie w prawidłowym funkcjonowaniu mózgu (co jest możliwe tylko, gdy jest on dobrze odżywiony, ma zapewniony stały dopływ krwi, a wraz z nią tlenu). W momencie, gdy komórki mózgu nie są odpowiednio zaopatrywane w składniki odżywcze, pojawiają się problemy natury neurofizjologicznej, znacznie obniżające jakość życia. Można zaliczyć do nich: nerwowość, zwątpienie, brak koncentracji, przygnębienie, stany lękowe, zmęczenie umysłowe, kłopoty ze snem i wiele innych. Kluczem w prawidłowym odżywianiu mózgu jest dostarczanie odpowiedniej ilości węglowodanów (źródła energii), białek (tworzących strukturę mózgu) i tłuszczów (warunkujących neurotransmisję i produkujących energię), jak również witamin i minerałów (stanowiących kofaktory i modulatory wielu reakcji np. syntezy neuroprzekaźników).

Każdy superbohater musi mieć swojego arcywroga. A każdy arcywróg ma swoich fanów. Może dzieci niekoniecznie będą się utożsamiać z Lordem Voldemortem, Diaboliną, Jokerem czy Darthem Vaderem, ale dorośli miłośnicy fikcyjnych światów często nie kryją sympatii do wielkich złoczyńców. Naukowcy z Northwestern University przyjrzeli się temu zjawisku.

W ostatnich stu latach żadne pojęcie wywodzące się z tradycji Jogi nie zyskało takiej popularności jak czakry. Zaowocowało to pojawieniem się mnóstwa publikacji na ten temat i, co za tym idzie, wiedza o subtelnych centrach energetycznych w ludzkim ciele stała się ogólnie dostępna. Dziś czakry należą już do mainstreamu i często leżą u podstaw wielu kursów medytacyjnych w nurcie tak zwanego duchowego coachingu. Może dziwić więc fakt, że współczesna zachodnia wiedza o czakrach właściwie nijak się ma do tekstów źródłowych, czyli ezoteryki zawartej w Sanskrycie.

Nie chodzi tu oczywiście o sytuację, gdy nie możemy pozbyć się z głowy usłyszanej rano, natrętnej melodii. To nasze neurony - zmieniające swą aktywność, produkujące neuroprzekaźniki, czy wreszcie podrygujące wesoło w rytm zmieniającego się potencjału czynnościowego - tworzą orkiestrę, od której zgrania naprawdę wiele zależy. A kto lub co tym wszystkim dyryguje?

Artysta, malarz, rzeźbiarz, filozof, pisarz, inżynier, geolog, architekt, matematyk, wynalazca, muzyk, odkrywca, anatom, mechanik. To nie lista przypadkowych zawodów. Aż trudno uwierzyć, że wszystkie te określenia odnoszą się do jednego człowieka. Był on archetypem “człowieka renesansu” i prawdopodobnie najbardziej uzdolnioną osobą w dziejach ludzkości. Mowa oczywiście o Leonardo da Vinci, którego 500 rocznica śmierci przypadła 2 maja tego roku.