Odkryj nowe możliwości

Ludzie na całym świecie spędzają w sumie ponad miliard godzin dziennie na oglądaniu materiałów video w Internecie, a youtube.com jest obecnie drugą najpopularniejszą wyszukiwarką. Mimo to mechanizmy neurobehawioralne decydujące o tym, na co zwróci się uwagę, wciąż pozostają niewyjaśnione. Naukowcy z Uniwersytetu Stanforda prowadzą badania dotyczące tzw. neuroprzewidywania (ang. neuroforecasting) - dziedziny nauki wykorzystującej dane o aktywności mózgu niewielkiej liczby osób w celu prognozowania decyzji większych grup.

Wszyscy chcemy, żeby inni postrzegali nas jako ludzi uczciwych. Jest to wynik milionów lat ewolucji. Człowiek, jako zwierzę stadne, musi współpracować z członkami swojej grupy, aby móc przeżyć. W przeszłości takiej współpracy wymagały na przykład polowania na grubego zwierza. Uczciwość wszystkich myśliwych dawała pewność, że każdy z nich będzie starał się jak najlepiej wykonać swoją część zadania, nie żerując na pracy współplemieńców. W dzisiejszym świecie uczciwość również jest w cenie. Wyniki badań świadczą o tym, że jesteśmy w stanie zrobić wiele, żeby uważano nas za godnych zaufania - nawet kłamać.

Naukowcy coraz lepiej rozumieją mechanizmy rządzące praca ludzkiego mózgu. Wiedzą, że reakcjom na bodźce i procesowi przyswajania informacji towarzyszą zmiany w obrębie “okablowania”, czyli połączeń między poszczególnymi komórkami nerwowymi. Nie byłoby to możliwe, gdyby nie dynamiczny rozwój technik neuroobrazowania, które uwidaczniają różnice w funkcjonowaniu i strukturze istoty szarej (ciała neuronów) i białej (aksony i dendryty, którymi przesyłane są impulsy nerwowe). Obecnie możliwe jest monitorowanie nie tylko tego, co dzieje się w mózgu na przestrzeni dni, ale także stosunkowo drobnych zmian, pojawiających się w ciągu minut, niezwykle istotnych dla sprawnej pracy ośrodkowego układu nerwowego.

Koncentracja bywa niekiedy bardzo ulotna. Wystarczy najdrobniejszy bodziec, by całkowicie oderwać nas od zadania, które właśnie mamy wykonać. Czy istnieją sposoby na pokonanie prokrastynacji?

Chyba nie ma na świecie ucznia, który nie chciałby poznać magicznej metody, dzięki której mógłby dostawać lepsze oceny bez siedzenia nad książkami dłużej niż zwykle. A metody bywają różne - od wkładania książki pod poduszkę, do wymyślnych mnemotechnik i budowania skojarzeń. Tyle tylko, że wiedza nie przedostaje się do głowy przez osmozę, a mnemotechniki bywają czasochłonne, a więc nie spełniają założenia “nie siedzenia nad książkami dłużej”. Jak więc szybko i sprawnie poprawić wyniki w nauce?